Gaat zitten en luister..........



Op deze pagina kan een mens tot rust komen. Omdat in deze jachtige samen-leving, ook bij een shantykoor, behoefte is aan enige reflexie, wordt op deze plek met regel-maat een column aangetroffen. De vorige keer was het de voorzitter die de aftrap deed. Nu grijpt Jacques Janssen naar zijn toetsenbord. Hij moet wat kwijt. En soms moet je daaraan toegeven.



Meer

Home






































Update: 07-07-2010

Billen knijpen

 

De wedstrijd had echt geen vijf minuten langer mogen duren want dan hadden wij voor de derde plaats moeten spelen. Het Nederlands elftal speelde zoals vorige week in de eerste helft tegen Brazilië. Helemaal waardeloos en onderuitgezakt. Ik weet nog hoe al die miljonairs na het laatste fluitsignaal de eerste helft waren vergeten en het uitsluitend over die tweede helft hadden, die trouwens geen schim was van het spel van twee of vier jaar geleden. Toen iedereen ons roemde over ons mooie voetbal. Toen je het nog over techniek kon hebben en waar je van kon genieten. Toen de Duitsers konden winnen door met zijn elven voor die kist te gaan liggen. En als ze daar niet lagen waren ze op het middenveld of in de aanval wel aan het houthakken.

Ik moet zeggen voorzitter Hendrikse, dit is een lekker plekje om je te laten gaan. Dat lucht op. Oh, daarom moest er een column komen!
 

Hoe anders spelen die Duitsers nu. Het is eigenlijk omgekeerd; nu spelen wij waar niemand het in de wereld over heeft en spelen onze Oosterburen de sterren van de hemel.

Het was aanvankelijk een goed idee van ons bestuur om direct na de wedstrijd tegen Brazilië in conclaaf te gaan en te beslissen dat onze repetitie op dinsdagavond 6 juli vervangen zou worden door een Barbecue en om in  aansluiting daarop met zijn allen naar een groot scherm te kijken om het gebeuren

Mevrouw Van Bemmelen werkt een stokje weg.

 

in Kaapstad te volgen. En dan hoop je dat die Theo, die iedereen in de gordijnen krijgt, nu ook eens zijn mond open doet. Maar hij heeft het er alleen maar over dat wij twee met die pacemakers, ons vanavond niets kan overkomen.
Opvallend was trouwens, dat in vergelijking

met enige generaties terug, ik geen enkele vrouw gezien heb met een leesboek of breiwerkje. Ook hierin is de emancipatie fors vooruit gegaan.

Wat mij betreft hadden we net zo goed kunnen zingen. Kom ik daarvoor met vrouw en overbuurman helemaal vanuit Hilversum naar de Langen Heul in Bussum. Allemaal droefenis en al helemaal toen de Urugayanen 1 - 1 maakten. Van mevrouw Dekkers hoorde ik dat haar Herman toen zijn tranen de vrije loop moest laten. En hij had ook nog geen zakdoek bij zich.


Boven: Van Bronckhorst scoort voor Neder-
land het eerste doelpunt. Foto daaronder:
opluchting bij de bar en daarom heen.

Dat soort taferelen spelen zich bij de bar af, waar iedereen zich van een stoel had voorzien om maar niets te missen van het repetitie vervangende gebeuren.
In de hectiek van het moment vergeet ik helemaal  de aanleiding van deze column te melden. Namelijk, dat er een paar mensen bij ons koor zitten, die op de avond van de kwartfinale besluiten om wat met zijn allen te doen bij de halve finale. Zij regelen een groot scherm, bestellen extra voorraden voor de bar, zorgen voor goed weer, regelen een tent met vlees en salades, zorgen voor geluidsversterking, tafels en stoelen buiten, vinden een man bereid om bij de ingang tien euro van elk te vragen en laten ons dat nog voor zondag weten en lichten en passant de voorzitter in. Die mensen zijn goud waard en dat kan niet vaak genoeg gezegd worden. Ik had al tien jaar geleden mij bij dit koor moeten melden. Maar dat bestond toen nog niet.

Jacques Janssen