Albert Veldkamp (1925-2021)

Stuurman op de laatste Nederlandse walvisvaarder en oprichter van het allereerste shantykoor van het land.

Albert Veldkamp.

Hij zocht altijd het avontuur. En dat kreeg hij ook als stuurman op de walvisvaarder Willem Barentsz. Ten zuiden van Kaapstad kwam het schip tijdens de expedities steevast in de roaring forties terecht, een gebied met een extreem ruige zee en golven zo hoog als kerken, waar de manschappen massaal zeeziek werden.

En dan kwam de grote leegte boven Antarctica, waar bij 25 graden onder nul de enorme vinvissen werden gevangen. Altijd was het riskant werk in barre omstandigheden. Er gebeurde nogal eens ­ongelukken omdat iemand in een bak met traan viel of een losgeschoten scheepskabel tegen zijn hoofd kreeg. Zeven maanden was hij dan van huis. ‘En daarna was hij vijf maanden thuis’, vertelt zijn dochter Cora Scholte-Veldkamp.

Vanaf 1948 nam Albert Veldkamp deel aan de expedities, eerst op de oude Willem Barentsz, een omgebouwde Zweedse tanker, en op het einde nog op de nieuwe. In 1964 stopte Nederland met de walvisvaart. Veldkamp was toen al acht jaar zeeloods in Vlissingen. Hij wilde dichter bij zijn gezin zijn. De Westerschelde was voor hem echter een badkuip vergeleken met de oceanen. Toen hij in 1980 op zijn 55ste met pensioen ging, besloot hij opnieuw de wereldzeeën te bevaren. Als schipper op de driemastschoener De Eendracht zeilde hij vele malen naar het Caribisch gebied. Met de omgebouwde loodsboot Plancius maakte hij zeven wetenschappelijke expedities naar het Noordpoolgebied. Aan de hand van zijn dagboekaan­tekeningen en de scheepsjournaals schreef hij het boek In het kielzog van de Willem ­Barentsz.

Ook was hij de oprichter van het Scheldeloodsenkoor, het allereerste Nederlandse shantykoor. ‘Tot ver na zijn 90ste jaar bleef zijn stem goed’, zegt de huidige voorzitter, Jaap Pop. ‘Het leek wel of hij na de uitbraak van corona ging sukkelen.’ Zijn dochter Cora: ‘Hij was een heel sociale man. En door corona miste hij de gezelligheid van de repetities.’

Albert Veldkamp woonde nog altijd zelfstandig in een appartement aan de boulevard van Vlissingen. Hier overleed hij op 28 februari, drie jaar na zijn vrouw. Hij wordt overleefd door drie kinderen.

Bloemisterij

Als oudste in een bloemisterijgezin in Tiel was hij eigenlijk voorbestemd de zaak van zijn vader over te nemen. Maar hij wilde de wereld zien, ook omdat Tiel na de oorlog in puin lag. Na een opleiding aan de Zeevaartschool op Terschelling kon hij in 1947 in dienst komen bij de Rotterdamsche Lloyd als leerling-stuurman. Een jaar later ging hij als derde stuurman naar Vinke & Co, reder van de Willem ­Barentsz. Dat er later kritiek kwam op de walvisvaart, begreep hij wel. ‘Maar na de oorlog was de situatie anders. Toen had Nederland spek en walvisvet nodig’, zei hij.

In zijn periode als loods raakte hij al betrokken bij de Stichting Het Zeilend Zeeschip Eendracht, waarop hij schipper werd. Hierbij kwam hij ook in contact met het Duitse loodsenkoor de Knurrhahn uit Kiel. Hij wilde ook zoiets in Vlissingen oprichten en dat lukte hem in 1971. ‘Het koor groeide van vijftien naar zeventig loodsen’, zegt zijn dochter. Er kwamen optredens met symfonieorkesten en ­bekende solisten. Met een eigen musical trok het Scheldeloodsenkoor over de ­wereld. ‘Dankzij zijn zeilreizen over de wereld had hij overal contacten’, zegt Pop. ‘En dat hielp met uitnodigingen voor optredens.’

Cora Scholte-Veldkamp noemt haar vader een flamboyante man. ‘Hij was charismatisch en kon heel goed mensen die met hem meevoeren enthousiasmeren.’

Stukje van: Peter de Waard 2 april 2021

(Ingezonden door Wallerand le Grand)

Fietsvoorjaarsrit “Het Ruime Sop”

Op Zaterdag 24 April organiseert de Evenementencommissie een fietstocht voor alle Soppers. Een mooi moment om de Coronablues  achter ons te laten. Het is “De Gooise Heideroute van de ANWB”, die door de prachtige omgeving waarin wij wonen slingert. De afstand is 30 km en duurt ongeveer 3 uur.

Het is geen snelheidsrit en je kunt hem met je gewone fiets of E bike rijden.

Natuurlijk vinden wij het leuk als je partner ook meefietst, voordeel is dan wel dat je nooit “te laat thuis komt”.

Start- en eindpunt zijn Zwembad De Zandzee, Struikheiweg 14 in Bussum.

We vertrekken om de minuut met 2 personen en wanneer er veel aanmeldingen zijn kunnen we ook in 2 richtingen vertrekken. Tijdens de route, er van uitgaande dat de terrassen weer open zijn is er voldoende mogelijkheid een versnapering te nemen.

We ontmoeten elkaar weer bij het terras van de Zandzee.

Je hebt geen fietskaart nodig. Je volgt gewoon de nummers op de Groene ANWB route bordjes.

Wij willen graag weten of er voldoende animo is voor onze plannen.

Mocht het op 24 April hard regenen dan vervalt de rit.

Graag opgeven voor Zondag 18 April.

1) Ik kom alleen

2) Ik neem iemand mee.

Bert Calis   bcalismetselbedrijf@ziggo.nl 

Jan Kluck     jwakluck@gmail.com

De evenementen commissie

Bert Calis en Jan Kluck

 

 

 

 

 

 

 

 

Ben Derriks leest voor!

Ben Derriks leest aan kinderen een leuk verhaal voor over de brandweer.

Onze (klein)-kinderen zullen het prachtig vinden.

Die Ben is ook van “alle markten thuis”.

 

 

Tiktok hit!

Shanties

Het uitgaansverbod creëert zijn eigen verrassende beroemdheden.

Neem Nathan Evans. De postbode in het Schotse Airdrie is met zijn sea shanties een regelrechte sensatie geworden. Een van zijn liedje stormt deze week de Britse top 40 binnen.

Het begon allemaal een stuk eenvoudiger. De 26-jarige Nathan plaatste afgelopen zomer een shanty op sociaalmedium Tiktok. Het sloeg aan. Dat is wat zwak uitgedrukt. Honderdduizenden Tiktokkers waardeerden zijn initiatief. Evans plaatste meer filmpjes. De laatste, The Wellerman, heeft al meer dan 7,5 miljoen views. Dat is wat men een rage noemt.

Sea shanties zijn liederen die oorspronkelijk op zeilschepen werden gezongen om de verveling van het monotone werk te verdrijven. Het zijn ook monotone liedjes. Waarbij een eenvoudig ritme wordt begeleid door eenvoudige teksten, die vaak herhaald worden. Het meest bekende, ook in Nederland vermaarde, voorbeeld is: WHAT SHALL WE DO WITH A DRUNKEN SAILOR.

Evans zelf zingt zijn liedjes, maar via Tiktok is er nu een eigen Shantytok-kanaal ontwikkeld waar mensen wereldwijd hun eigen bijdrages leveren. Media spreken over de laatste wereldwijde sensatie op muziekgebied.

Evans blijft er bescheiden onder. Hij vermoedt dat mensen zijn accent wel grappig vinden. Het succes va de door hem gezongen shanties wordt echter vooral veroorzaakt door het in zijn ogen  ‘hartelijke en vriendelijke’ karakter van de liedjes. Zelf is hij echter geen zeeman. Het is jaren geleden dat hij op een boot zat, laat hij weten vanuit Schotland.

Het liedje in de top 40 is trouwens niet van Evans zelf. Maar dat is slechts een kwestie van tijd. Evans kreeg de afgelopen week een platen contract aangeboden. Zijn

baan als postbode gaf hij op. Dat was maar goed ook. Tussen het beantwoorden van alle fanmail had hij geen tijd meer om tijdig brieven te bezorgen.

De voormalige postbode achter de virale zeemansliederentrend op TikTok heeft gezegd dat de liedjes mensen kunnen verenigen tijdens de coronaviruspandemie.

(Ingezonden door Wim den Daas)