Dan ben je in 1946 geboren in Bussum. Groeit op in een gezin met nog een jongere broer en zus. Als je zestien bent komt je vader te overlijden en dan krijgt je leven een heel ander beloop. Je wordt de kostwinner en gaat de slagerij runnen. Je haalt je vakdiploma’s.

Je kent Hannah je buurmeisje, zij is drie jaar jonger en zij gaat meehelpen. Van het een komt het ander en zo zijn ze nu 48 jaar getrouwd. Zij hebben twee dochters die samen met hun partners ervoor gezorgd hebben dat Rob en Hannah opa en oma zijn van drie kleinkinderen. Het gezin is een ploeg waarvan de leden een heel sterke onderlinge samenhang kennen die het leven intens met elkaar delen.

Terug naar de slagerij, beter gezegd naar onder die slagerij, want daar is een kelder en daar kunnen wel 150 man in. In Bussum is het in die jaren zestig nog erg stil voor de jeugd. Maar daar brengt Rob verandering in. Op zondagmiddagen komen er bandjes uit de regio en het wordt een daverend succes.

De kelder krijgt de naam La Cave du Shock en de naam van die zondagmiddagen It’s Smurf.

Wanneer de brandveiligheid in gevaar dreigt te komen komt er een heuse politie inval. Met overval wagens wordt het jonge volk naar het politiebureau gebracht en daar uitgelegd dat het niet langer kan. Maar dan redt de wethouder de beweging door een grote ruimte ter beschikking te stellen.

Het wordt in Centrum de Engh op de Nijverheidswerf te Bussum en mooi dat er nu zelfs 500 man in kunnen.

Inmiddels frequenteren topgroepen alla Pink Floyd, Van Morisson, The Marmalade, Jon Mayall, Golden Earring enz.enz.

Tot 1968 gaat dit zo door en dan gaat Rob verder als manager van beatgroepen zoals Tee-Set,Daddy’s Act, James Mean.

Ondertussen is er ook nog de slagerij. Hannah werkt mee in de slagerij zelf en is tevens de personeelsmanager en zorgt voor de uitstraling van de winkel. Dat de dagen lang zijn en de nachten kort is duidelijk. Er wordt steeds meer reclame gemaakt en de klanten zitten inmiddels al lang niet meer in Bussum alleen. De hele regio is werk gebied. In Amsterdam o.a. Schiller en de Doelen, bij grote bedrijven, op partijen van BN’ers, bedenk maar eens een naam dan loop je grote kans dat ’De Slager met de Koksmuts’ daar actief is geweest.

Weer een heel ander hoofdstuk is de politiek. Hoe gaat dat. Je bent actief in je straat waar je en braderie opricht. De saté stokjes, pardon saté spiesen, worden een begrip en worden razend populair. De rijen zijn lang op Koninginnedag en de braderie breidt zich uit in het hele centrum.

Dan krijgt de gemeente het plan om door de Landstraat een vierbaans weg aan te leggen. Echt waar..een vierbaansweg!

Panden worden al opgekocht. Hoogste tijd voor Rob om actie te gaan voeren. Hij weet samen met de ondernemers de wethouder zo ver te krijgen om toch eens te gaan meten in de straat of dat wel past. Ja hoor, wat de ondernemers al verteld hadden klopt, een vierbaansweg past niet in de straat!

Zo ruikt Rob aan de politiek en wordt hij gevraagd daar een rol te gaan spelen. Hij gaat drie jaar deel uitmaken van het VVD bestuur en wordt raadslid gedurende twaalf jaar.

Voeg daar ook nog eens aan toe dat hij zo’n negen jaar de Bussumse Ondernemers Raad heeft geleid dan begrijp je dat hij niet alleen kennis heeft van het wel en wee van Bussum maar ook een enorm netwerk heeft.

Rustig op straat lopen is er niet bij want iedereen spreekt hem aan en mocht dat niet gebeuren dan spreekt hij wel de ander aan.

Het is dus een zwaar maar mooi, voldoening schenkend leven. Maar het gezinsleven komt er natuurlijk wel wat aan te kort. Vandaar dat als Rob 58 is ze er een punt achter zetten. Nu de tijd nemen om alles in te halen.

Dat doe je zo; Hannah zorgt als een mater familias voor kinderen en kleinkinderen. Daarnaast is zij de perfecte gastvrouw voor de vele aanloop die ze krijgen.

Rob volgt de lijn die Hannah uitzet maar heeft daarnaast een heel eigen lijn opgezet en wel Het Ruime SOP.

De band met de slagerij klanten is innig. De zaak heeft een uitstekende akoestiek. Dus Rob zingt. Zelfs duetten zijn er te horen en naar later blijkt waren daar professionals bij. Dus in die klantenkring is het niet moeilijk de ploeg van eerste zangers te rekruteren. We hebben het dan over 2006.

Eerst in een locatie op de Molenlaan dan volgt Scala daarna De Brede School en dan nu de Sloep.

Dat het koor een groot succes is weten we inmiddels allemaal.

Kritisch als hij is op ons zingen en onze performance is het mooi om te horen dat hij ook trots is op het koor. Trots dat er tegenwoordig op iedere repetitie wel minstens een moment is waarop er prachtig wordt gezongen. Trots is op het enthousiasme.

Acht jaar lang is hij de voorzitter geweest van de groep.

Hij is de ambassadeur en de contacten legger voor de vele optredens die wij kennen. Maar ook heel belangrijk, hij is een liefhebber van het ’afterglowen’ wanneer de repetitie is afgelopen, gelukkig hij niet alleen.

Zijn doel iets te hebben opgericht waar zoveel mensen plezier aan hebben is bereikt en dat het een goed koor moest gaan worden eveneens.

maart 2020 Frans Roemen