Eamonn Wilcox

Als je de mannen van Het Ruime Sop (hierna HRS) ziet zingen en acteren, dan krijg je als zangliefhebber, zoals Eamonn (spreek uit EEMON ) meteen de moed om je bij dit enthousiaste koor aan te melden.

Geboren 1962 in Engeland, heeft Eamonn een zoon van 21 en een dochter van 19 die studeren in Amsterdam. In die tijd is het familiebezoek in U.S.A aan de Oostkust, Kerst bij ouders (helaas overleden) in Ierland een gezellige bezigheid.

Naast koken, stadsbezoeken en weekends Londen, moet er toch ook gewerkt worden. Dat gebeurt in eigen bedrijf met werkzaamheden als:

Studenten begeleiden op HBO niveau in Haarlem en Diemen

Trainingen bij Jansen & Jansen

Business English Teacher

Presentatie expert.

Public speaking coach

Corporate Teacher

Vertalingen en copywriting.

Optredens van HRS in Dordrecht en op Koningsdag gaven de onderlinge gezellige sfeer van het koor duidelijk aan. Nu Eamonn zich thuis voelt in ons koor,  kan er ook een beroep op hem gedaan worden voor eventuele vertalingen van de te zingen muziek.

Dit is een greep uit de activiteiten en interesses van een enthousiaste Ier in het Hollandse Bussum.

Alweer een fijne 1e tenor bij Het Ruime Sop.

 

Wim den Daas Tenor 2

Wiechert Maier

Wiechert hoort bij het vaste meubilair van het Ruime Sop. Met zijn vertrouwde, vriendelijk gezicht staat hij al jaren achter de bar, in alle rust  het dorstige soppers volk te bedienen.

Zijn komst hebben we aan Willem Verschoor te danken. Willem werkte op Visio en daar werkt ook Gerda, de vrouw van Wiechert. Willem gooide een paar keer een balletje op om ook eens te komen zingen en nadat Wiechert een paar keer het balletje naast zich neer heeft laten vallen heeft hij het een keer opgepakt en zo is het gekomen.

Hij is van huis uit weg- en waterbouwkundige, maar na drie jaar met dat diploma aan de slag te zijn geweest wist hij het zeker, daar ligt niet mijn hart.

Vanaf dat moment heeft hij van alles gedaan, vooral werkend met zijn handen.

Helaas belandt hij in de WAO, maar heeft gelukkig wel daarin zijn ‘draai’ kunnen vinden, door van die nood een deugd te maken. Als huisman heeft hij zijn beide dochters, inmiddels 21 en 27 jaar oud, door hun jeugd geloodst. Zijn passie voor koken kwam daarbij goed van pas.

De eerste schreden op het muzikale pad heeft hij jaren geleden al gezet, uitgebreid blokfluit spelend en aansluitend klarinet.

En dan komt het Ruime Sop, dat een belangrijke rol in zijn leven speelt. ‘Het koor heeft mij veel goeds gebracht, ik voel me er senang’.

Hij mijmert over het strakke bewind van de eerste dirigent Jim en over het lossere beleid van Bart. Heeft de eerste ons discipline bijgebracht, Bart heeft ons het plezier in het zingen teruggegeven. Maar je bespeurt wel bij sommige mannen van wat recentere datum, dat er wat makkelijker  omgegaan wordt met tekst en met concentratie. Een nadenkertje!

Wiechert heeft twee hobby’s. De ene hobby, zijn motor kennen we allemaal. Op die motor zit hij helemaal in zijn element. Die machine is ook zijn repetitieruimte. Vooral als het regent is het heerlijk om dan op je  motor zittend te zingen. Je hebt dan ook wat meer tijd voor het zingen want je hoeft niet zo veel naar die andere motorrijers te zwaaien; die blijven bij regen meestal thuis.Toeren doet hij met dat apparaat, zijn derde  overigens, in heel Nederland.

Maar zijn tweede hobby is van een geheel andere orde. Dat is glas-in-lood en Tiffany. Hij repareert en restaureert, maar maakt ook eigen ontwerpen, met als topstuk een schitterende lamp die helaas bij een zus van Gerda hangt.

Vakanties? Jazeker met auto, Gerda en een tentje naar Scandinavische landen,  Schotland en Spanje.

Tot slot ‘en je houdt zeker van stilte? Stil kijkt Wiechert mij aan, en zegt zacht ‘als er niet gezongen wordt wel, ja’.

 

Rob Hendrikse

Dan ben je in 1946 geboren in Bussum. Groeit op in een gezin met nog een jongere broer en zus. Als je zestien bent komt je vader te overlijden en dan krijgt je leven een heel ander beloop. Je wordt de kostwinner en gaat de slagerij runnen. Je haalt je vakdiploma’s.

Je kent Hannah je buurmeisje, zij is drie jaar jonger en zij gaat meehelpen. Van het een komt het ander en zo zijn ze nu 48 jaar getrouwd. Zij hebben twee dochters die samen met hun partners ervoor gezorgd hebben dat Rob en Hannah opa en oma zijn van drie kleinkinderen. Het gezin is een ploeg waarvan de leden een heel sterke onderlinge samenhang kennen die het leven intens met elkaar delen.

Terug naar de slagerij, beter gezegd naar onder die slagerij, want daar is een kelder en daar kunnen wel 150 man in. In Bussum is het in die jaren zestig nog erg stil voor de jeugd. Maar daar brengt Rob verandering in. Op zondagmiddagen komen er bandjes uit de regio en het wordt een daverend succes.

De kelder krijgt de naam La Cave du Shock en de naam van die zondagmiddagen It’s Smurf.

Wanneer de brandveiligheid in gevaar dreigt te komen komt er een heuse politie inval. Met overval wagens wordt het jonge volk naar het politiebureau gebracht en daar uitgelegd dat het niet langer kan. Maar dan redt de wethouder de beweging door een grote ruimte ter beschikking te stellen.

Het wordt in Centrum de Engh op de Nijverheidswerf te Bussum en mooi dat er nu zelfs 500 man in kunnen.

Inmiddels frequenteren topgroepen alla Pink Floyd, Van Morisson, The Marmalade, Jon Mayall, Golden Earring enz.enz.

Tot 1968 gaat dit zo door en dan gaat Rob verder als manager van beatgroepen zoals Tee-Set,Daddy’s Act, James Mean.

Ondertussen is er ook nog de slagerij. Hannah werkt mee in de slagerij zelf en is tevens de personeelsmanager en zorgt voor de uitstraling van de winkel. Dat de dagen lang zijn en de nachten kort is duidelijk. Er wordt steeds meer reclame gemaakt en de klanten zitten inmiddels al lang niet meer in Bussum alleen. De hele regio is werk gebied. In Amsterdam o.a. Schiller en de Doelen, bij grote bedrijven, op partijen van BN’ers, bedenk maar eens een naam dan loop je grote kans dat ’De Slager met de Koksmuts’ daar actief is geweest.

Weer een heel ander hoofdstuk is de politiek. Hoe gaat dat. Je bent actief in je straat waar je en braderie opricht. De saté stokjes, pardon saté spiesen, worden een begrip en worden razend populair. De rijen zijn lang op Koninginnedag en de braderie breidt zich uit in het hele centrum.

Dan krijgt de gemeente het plan om door de Landstraat een vierbaans weg aan te leggen. Echt waar..een vierbaansweg!

Panden worden al opgekocht. Hoogste tijd voor Rob om actie te gaan voeren. Hij weet samen met de ondernemers de wethouder zo ver te krijgen om toch eens te gaan meten in de straat of dat wel past. Ja hoor, wat de ondernemers al verteld hadden klopt, een vierbaansweg past niet in de straat!

Zo ruikt Rob aan de politiek en wordt hij gevraagd daar een rol te gaan spelen. Hij gaat drie jaar deel uitmaken van het VVD bestuur en wordt raadslid gedurende twaalf jaar.

Voeg daar ook nog eens aan toe dat hij zo’n negen jaar de Bussumse Ondernemers Raad heeft geleid dan begrijp je dat hij niet alleen kennis heeft van het wel en wee van Bussum maar ook een enorm netwerk heeft.

Rustig op straat lopen is er niet bij want iedereen spreekt hem aan en mocht dat niet gebeuren dan spreekt hij wel de ander aan.

Het is dus een zwaar maar mooi, voldoening schenkend leven. Maar het gezinsleven komt er natuurlijk wel wat aan te kort. Vandaar dat als Rob 58 is ze er een punt achter zetten. Nu de tijd nemen om alles in te halen.

Dat doe je zo; Hannah zorgt als een mater familias voor kinderen en kleinkinderen. Daarnaast is zij de perfecte gastvrouw voor de vele aanloop die ze krijgen.

Rob volgt de lijn die Hannah uitzet maar heeft daarnaast een heel eigen lijn opgezet en wel Het Ruime SOP.

De band met de slagerij klanten is innig. De zaak heeft een uitstekende akoestiek. Dus Rob zingt. Zelfs duetten zijn er te horen en naar later blijkt waren daar professionals bij. Dus in die klantenkring is het niet moeilijk de ploeg van eerste zangers te rekruteren. We hebben het dan over 2006.

Eerst in een locatie op de Molenlaan dan volgt Scala daarna De Brede School en dan nu de Sloep.

Dat het koor een groot succes is weten we inmiddels allemaal.

Kritisch als hij is op ons zingen en onze performance is het mooi om te horen dat hij ook trots is op het koor. Trots dat er tegenwoordig op iedere repetitie wel minstens een moment is waarop er prachtig wordt gezongen. Trots is op het enthousiasme.

Acht jaar lang is hij de voorzitter geweest van de groep.

Hij is de ambassadeur en de contacten legger voor de vele optredens die wij kennen. Maar ook heel belangrijk, hij is een liefhebber van het ’afterglowen’ wanneer de repetitie is afgelopen, gelukkig hij niet alleen.

Zijn doel iets te hebben opgericht waar zoveel mensen plezier aan hebben is bereikt en dat het een goed koor moest gaan worden eveneens.

maart 2020 Frans Roemen

Cees van Loon

Geboren in 1948 in Anna Paulowna. Woonde daar 20 jaar, daarna 20 jaar in Schagen en nu al 28 jaar in de Meent. Getrouwd met Ineke uit Schagen. Eén dochter.

Na de tuinbouwschool startte Cees in de bloembollen. Daarna werkte hij als tuinman bij de plantsoenendienst van de gemeente Schagen. Stapte over naar onderhoud en beheer van sportvelden. Daaraan kwam in 1989 een eind aan door privatisering van de sportvelden. Cees mocht de medewerkers van het sociale werkvoorziening gaan coördineren. Dat bleek geen echte match te zijn.

Door zwager Jan Schaaf, een inmiddels overleden voormalig Het Ruime Sop lid, werd Cees in 1991 geattenteerd op de vacature sportveldenbeheerder bij de gemeente Bussum. Die functie vervulde hij tot 1996 toen ook hier de sportvelden werden geprivatiseerd. Hij kwam bij de reiniging terecht. Hier begon hij zich als beleidsmedewerker te ontwikkelen. In 1996 stapte hij over naar de gemeente Naarden. Was daar wijkbeheerder. Dat duurde tot 2000. Toen werden deze activiteiten gecentraliseerd. Cees kreeg nu voor het eerst een kantoorbaan. Liep voorop in het computergebruik. Digitaliseerde alles wat los en vast zat binnen de gemeente.

Naast zijn werk volgde hij diverse opleidingen. Hovenier, opzichter/uitvoerder groenvoorziening, onderhoud en beheer sportvelden en ontwerpen op de computer.

Zijn hobby’s waren handbal en triathlon. Een kwart triathlon was geen probleem. Hij was betrokken bij het opleiden van handbalscheidsrechters en triathlonjuryleden.

In november 2014 ging hij met pensioen.

Een zwart gat kent hij niet. Het Ruime Sop kostte hem in sommige periodes meer dan 20 uur per week. Hij zorgt er voor dat het repertoire qua muziek (mp3) partituren op papier en digitaal en de bekende repetitie-powerpoints up to date zijn. Naast deze bibliothecarisfunctie is hij onze officieuse archivaris. Hij is lid van de muziekcommissie.

Vroeger ging hij met de tent op vakantie. Tegenwoordig is dat de caravan of huurt hij een huisje. Noorwegen is een favoriete bestemming. Dit jaar staat Ierland op de planning.

Hij wandelt graag. Rent nog twee keer per week 12 km. Zijn triathlonverleden is dus nog niet geheel gewist. Ook de groenvoorziening draagt hij nog steeds een warm hart toe. Hij onderhoudt de tuin van zijn schoonzoon en dochter. Zijn eigen tuin is nagenoeg onderhoudsvrij. Als vrijwilliger van het Goois Natuurreservaat komt hij echter geheel aan zijn trekken.

Cees is lid geworden van Het Ruime Sop één jaar na oprichting. Dit door toedoen van Jan Schaaf. Hij luisterde veel muziek en zong mee. Verder geen zangervaring.

Het praten tijdens de repetitie mag van hem best wel wat minder vooral ook omdat het de opname van veel liedjes onbruikbaar maakt.

Toon de Bakker,  maart 2020